14 اسفند 1388

درسی که نيروهای پراکندهء سکولار می توانند، برای آيندهء خود، از ماجراهای بيست و چند سالهء شورای ملی مقاومت بگيرند آن است که اگر در ائتلافی شرکت می کنند که بخش اصلی و مقتدر آن را مذهبيون تشکيل می دهند بايد بدانند که لاجرم و عاقبت صرفاً به نردبامی تبديل خواهند شد که آنکه به بام می رسد نيروی مذهبی است و اين نيرو، بنا بر طبيعت خود، نخواهند توانست تن به حکومتی سکولار بدهد؛ بخصوص اگر که در تصميمات خود مصلحت انديشی را بر پايداری در قول ترجيح داده و با استناد به دلايلی همچون اينکه «اکثريت ملت ايران مذهبی هستند» و، در نتيجه، بهتر است  ـ برای خلع سلاح مذهبی های ديگر هم که شده ـ ميزان «مذهبی بودن ِ» ائتلاف خود را بالا ببريم، ارتش سينه زن بپا کنيم و رئيس جمهور محجبه داشته باشيم رفتارها و گفتارهايش را تنظيم کند.